Temelde, bir raf monte etmek ya da eski bir dolabı boyamak sanıldığı kadar zor değil. Salon bölme mobilya ile ilgili kendin yap yöntemleri, hem bütçeyi rahatlatıyor hem de eve kişisel bir iz bırakıyor. Temel alet listesinden başlayıp adım adım ilerliyoruz.
Pratikte, dogru alet, isin kalitesini beklenenden fazla etkiler. Salon bölme mobilya konusunda temiz bir sonuc icin su terazisi, kaliteli macun ve maskeleme bandi vazgecilmezdir.
Kucuk olcekli isleri kendiniz yaparak hem tasarruf edersiniz hem de mekanla baginiz guclenir. Salon bölme mobilya ile ilgili raf takmak, kasnak boyamak ya da kilif dikmek yeni baslayan icin uygun projelerdir.
Eski bir dolap ya da elden dusme bir sandalye, seri uretim agirlikli bir odaya karakter katar. Salon bölme mobilya ile ilgili arayista bit pazarlari, ikinci el gruplari ve antikacilar surprizli sonuclar verir.
Daire ici degisikliklerin cogu serbesttir ancak tasiyici sistemi, ortak alanlari ve cepheyi ilgilendiren islerde durum farklidir. Kolon ve perde duvara mudahale, tasiyici yapiya zarar verdigi icin acikca yasaktir ve agir yaptirimi vardir. Balkon kapatma, cephe rengi ve dis unite yerlesimi gibi konular ise yonetim plani ve belediye izinlerine tabidir.
Pratikte, kiracilar icin ek bir katman daha vardir: kalici degisiklikler oncesinde mal sahibinden yazili onay almak, teslim asamasindaki anlasmazliklari onler. Salon bölme mobilya kapsaminda yapilan islerde faturalari ve izin yazismalarini saklamak, hem garanti hem de olasi uyusmazlik surecinde ise yarar.
Ayrıca, salon bölme mobilya ile ilgili Aydın icindeki uygulamalarda konut mimarisinin etkisi buyuktur. Yuksek tavanli eski yapilar ile yeni toplu konutlarin ihtiyaclari birbirinden ayrisir. Bolgedeki tedarik ve nakliye kosullari da malzeme secimini sekillendiren pratik bir etkendir.
Hatay genelinde iklim, konut tipi ve yerel malzeme gelenegi salon bölme mobilya konusunda belirgin farklar yaratir. Nemli bolgelerde nefes alan yuzeyler one cikarken, kuru ve sicak iklimlerde serinletici renk ve dokular tercih edilir. Yerel ustalarin uzmanlasti alanlar da secenekleri dogrudan etkiler.
Bununla birlikte, mekanin en genis iki yuzeyi zemin ve duvarlardir; bu ikisi uyusmadiginda eklenen hicbir parca sonucu kurtaramaz. Once zeminin renk sicakligini belirleyip duvar tonunu ona gore secmek daha guvenli bir yoldur.
Keskin köşeli sehpalar, devrilebilen uzun aksesuarlar ve ince ayaklı mobilyalar yerine sağlam, yuvarlak hatlı parçalar daha güvenli olur. Zeminde yıkanabilir halı veya kolay silinen yüzeyler, kumaşlarda ise tüy tutmayan ve su itici kaplamalı seçenekler işi kolaylaştırır. Değerli obje ve bitkileri erişilemeyen raflara taşımak da baştan alınacak basit bir önlemdir.}
Sert zemin, çıplak duvar ve az mobilya yankıyı artırdığı için ilk çözüm yumuşak yüzeyleri çoğaltmaktır. Kalın havlı halı, tavandan yere inen ağır perde, kumaş kaplı koltuk ve duvarda tekstil panolar sesi belirgin biçimde yutar. Kitaplık gibi dolu ve girintili çıkıntılı yüzeyler de ses dalgalarını kırdığı için akustiği doğal yoldan iyileştirir.}
Genel olarak, oturma grubunda sehpa ile koltuk arasında yaklaşık 40 santimetre, geçiş yollarında ise en az 70 santimetre boşluk bırakmak konforlu bir kullanım sağlar. Halının en az ön ayakların altına girecek genişlikte olması, oturma alanını görsel olarak birleştirir. Tabloların merkezi göz hizası kabul edilen 145 santimetreye denk gelecek şekilde asılması dengeli bir görünüm verir.
Çoğu durumda, her yüzeyin kendi yöntemi vardır; doğal ahşapta nemli bez ve ara ara bakım yağı, mermerde asitsiz temizleyici, mat boyalı duvarda ise ovmadan silme gerekir. Tekstillerde etiketteki yıkama bilgisine uymak ve döşemeleri düzenli aralıkla süpürmek ömrü belirgin biçimde uzatır. Yılda bir yapılan derinlemesine bakım, sonradan çıkacak masraflı onarımların çoğunu ortadan kaldırır.}
Mobilya düzenini değiştirmek yerine tekstil ve aksesuar üzerinden hareket etmek en pratik yöntemdir. Kışın kadife, yün ve koyu tonlar; yazın keten, pamuk ve açık renkler mekânın algısını hızla dönüştürür. Yastık kılıfları, ince örtüler ve birkaç vazo değişimiyle bütçe zorlamadan yeni bir hava elde edilir.}
Odanın aldığı doğal ışık miktarı renk kararının en belirleyici unsurudur; kuzeye bakan loş mekânlarda sıcak ve kırık tonlar, bol ışık alan odalarda ise soğuk ve doygun renkler daha dengeli durur. Genel kural olarak üç renkli bir palet kurup bunları yüzde altmış, otuz ve on oranında dağıtmak görsel bütünlük sağlar. Boya kararını vermeden önce duvarda deneme yapıp rengi günün farklı saatlerinde gözlemlemek yanılma payını azaltır.
Genel olarak, Bursa gibi ışığın ve nemin belirleyici olduğu yerlerde, malzeme seçimini estetiğin yanı sıra dayanıklılık üzerinden değerlendirmek gerekir.