Renkler bir odada gördüğümüzden çok daha fazlasını anlatır; sıcaklık, sakinlik ya da hareket duygusunu doğrudan renk kurar. İç mimar renk seçimi konusunda palet seçimi bu yüzden dekorasyonun en kritik aşamalarından biri. Hangi tonun hangi odada işe yaradığını örneklerle açıklıyoruz.
Pratikte, butceyi urun fiyatlariyla sinirlamak, sureci en cok zorlayan yaklasimdir. Nakliye, montaj, elektrik ve su tesisati duzenlemesi, boya ve atik kaldirma gibi kalemler toplam tutarin yuzde yirmisine kadar cikabilir. Bu nedenle planlanan rakamin uzerine bir pay ayirmak gerekir.
Bir diger belirgin egilim, tek islevli alanlarin azalmasi ve mekanlarin gun icinde farkli senaryolara adapte olmasi. İç mimar renk seçimi konusunda tekerlekli, katlanabilir ve modul eklenebilir cozumler bu nedenle daha cok tercih ediliyor.
Çoğu zaman, iç mimar renk seçimi ile ilgili butce hazirlarken toplam tutari uc bolume ayirmak isleri kolaylastirir: sabit isler, mobilya ve tamamlayici detaylar. Genel egilim butcenin yarisini sabit ve uzun omurlu kalemlere ayirmak yonundedir. Ayrica beklenmedik giderler icin yuzde on ila on bes arasinda pay birakmak gerekir.
Sonuç olarak, tek bir tavan armaturuyle butun odayi cozmeye calismak golgeleri sertlestirir ve mekani yorgun gosterir. İç mimar renk seçimi konusunda birkac dusuk seviyeli isik kaynagi cok daha sicak bir atmosfer kurar.
Iyi kurulmus bir aydinlatma plani, dogru secilmis parcalari bile bir adim one cikarir. İç mimar renk seçimi ile ilgili duzenlemede genel, gorev ve vurgu aydinlatmasini ayri katmanlar olarak dusunmek gerekir.
Urun begenildikten sonraki asama cogu zaman gozden kaciyor; teslim suresi, kargo kosulu ve montaj hizmeti pesin sorulmalidir. İç mimar renk seçimi konusunda ozel uretim parcalarda bekleme suresi haftalari bulabilir.
Ayrıca, teslimatta kutu acilirken hasar kontrolu yapmak sonradan yasanacak tartismayi onler. İç mimar renk seçimi ile ilgili tum fatura, garanti ve montaj belgelerini tek klasorde toplamak faydali olur.
Bu noktada, tablolar ve cerceveler asildigi yuksekligi yanlis secildiginde tum duvar dengesiz gorunur. Goz hizasi olarak kabul edilen yerden zemine yaklasik yuz elli santim, cogu mekan icin iyi bir baslangictir.
Coklu cerceve dizilimlerinde once yere kagit sablonlarla deneme yapmak duvari delik deşik etmekten kurtarir. Cerceveler arasindaki bosluğu sabit tutmak, farkli boyutlari bile derli toplu gosterir.
Uygulamada, goze hos gelen mekanlarin arkasinda cogunlukla basit oran kurallari vardir: bir odak, ona esli iki tamamlayici ve bos birakilmis nefes alanlari. Her seyi esit buyuklukte dagitmak monotonluk yaratir.
Çoğu zaman, simetri huzur, asimetri hareket hissi verir; ikisini ayni evde farkli odalarda kullanmak dengeli bir bütün olusturur. Yukseklikleri kademelendirmek de goz akisini dogal hale getirir.
Tedarik zinciri de bolgeye gore degisir; bazi sehirlerde mermer ve tas islemeciligi guclu, bazilarinda dokuma ve hasir uretimi one cikar. Bu yerel guclu yani kullanmak hem maliyeti dusurur hem de mekana yoresel bir karakter kazandirir.
Bununla birlikte, en yaygın hata ölçü almadan mobilya satın almak ve tüm parçaları duvara yaslamaktır; bu düzen odayı hem boş hem de dağınık gösterir. Halının küçük seçilmesi, perdenin pencere hizasından asılması ve tabloların çok yükseğe yerleştirilmesi de oranları bozar. Alışverişe başlamadan önce basit bir kroki çizmek bu hataların büyük bölümünü önler.
Perde, halı, yastık ve örtü gibi tekstiller mekânın sıcaklığını belirlediği için dokusu ve gramajı öncelikli ölçüttür. Sık kullanılan alanlarda yıkanabilir, solmaya dayanıklı ve leke tutmayan kumaşlar tercih edilmeli. Aynı ortamda en fazla iki üç farklı doku birleştirmek, görüntünün dağınık durmasını engeller.}
Görsel arşiv siteleri ve sosyal medya panoları hızlı ilham verse de asıl işe yarayan yöntem, beğendiğiniz görselleri tek bir klasörde toplayıp ortak noktalarını çıkarmaktır. Kısa sürede hangi renk, doku ve formların tekrar ettiğini fark eder, kendi çizginizi netleştirirsiniz. Mobilya mağazalarını gezip malzemeye dokunmak ise ekranda yanıltıcı görünen doku ve renkleri doğrulamanın en sağlıklı yoludur.
Sonuç olarak, tablonun merkezi yerden yaklaşık 145 ila 150 santimetre yükseklikte, yani göz hizasında olmalıdır. Koltuk veya konsol üstüne asılan işlerde mobilyanın genişliğinin üçte ikisi kadar bir alan kaplamak dengeli görünür. Birden fazla çerçeve kullanılacaksa aralarındaki boşluğu 5 ila 8 santimetrede sabit tutmak, düzenin derli toplu durmasını sağlar.}
Çoğu durumda, unutmayın ki iyi bir dekorasyon, pahalı parçaların değil, doğru oranların ve sabırla biriktirilmiş detayların işidir.